Het commerciëel reďntegratiebedrijf.
Hoelang hebt u al niets gehoord van hen?
Commerciëel reďntegratiebedrijf zorgt goed voor zichzelf!
Het leven van honderdduizenden arbeidsongeschikten en langdurige werkelozen krijgt een vervolg door een sociaal activeringsprogramma die door de politiek bedacht is.
Commerciële reďntegratiebedrijven en scholingsinstituten en CWI’s (=Centrum voor Werk en Inkomen) voeren het programma uit in opdracht van het UWV of gemeenten.
Het reďntegratiebedrijf is verworden tot een symptoombestrijdende bedrijf wel te verstaan!
Laat de markt haar werk doen heeft de politiek bedacht en daarom is de reďntegratiemarkt de laatste 5 jaar geprivatiseerd. Een markt waarin vele miljarden Euro’s omgaan. Belasting en premiegelden overigens. Een markt van afgekochte maatschappelijk en sociale verantwoordelijkheid en waarin zogenaamde reďntegratie-professionals hun eigen “circus werkverschaffing” hebben gecreëerd.
(Commerciële arbeidsreďntegratie: Nader onder de loep!)
Zeer matig effect.
Het is dweilen met de kraan open.
Want ondanks arbeidsomstandigheden wetgeving, groeit het aantal langdurig zieken en arbeidsongeschikten gestaag. Misschien de laatste jaren niet meer in absolute cijfers, maar we nemen dagelijks waar in onze praktijk dat velen van ons dreigen ten onder te gaan aan de arbeidsomstandigheden van hun baan en het gebrek aan perspectief in hun loopbaanontwikkeling.
Gevangen in een web.
De arbeidsmarkt stagneert ernstig als gevolg van de huidige economische situatie. Natuurlijke doorstroming wordt nu nog veel moeilijker en daarom blijven we zitten op de werkplek die we nu hebben. Dit onder de naam van zekerheid. We hebben namelijk een enorme schuldenlast op ons genomen door tophypotheken, auto’s en vakanties die wel afbetaald moeten worden. Hierdoor kunnen we voor ons gevoel geen dag missen zonder geld te moeten verdienen. We zijn in de greep geraakt van onze eigen hebzucht.
Onze verslaving aan materie maakt ons geestelijk echter tot arme sloebers. Dat de kwaliteit van onze loopbaanontwikkeling, carričre en geestelijk welzijn ernstig geschaad wordt, willen we nu even niet zien. We moeten door immers.
Het zijn sterke schouders die de weelde kunnen dragen.
Velen onder ons kunnen deze wedloop lang volhouden. Op de een of andere manier hebben ze geestelijk voldoende weerstand meegekregen. Maar er zijn ook velen onder ons die er aan bezwijken, waardoor er voorlopig of definitief een einde komt aan hun loopbaanontwikkeling en carričre.
Waar zijn ze nog? Die echte managers!
Een zeer groot gedeelte ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid blijft gerelateerd aan psychische oorzaken.
En in heel veel gevallen is alles simpelweg terug te herleiden tot onze relaties en verstandhoudingen met onze managers.
Daar waar we een zalvende en begripvolle houding zouden mogen verwachten van onze leidinggevenden, treffen we het tegenovergestelde in hem of haar aan.
(van uw manager hoeft u niets te verwachten!)
We hebben eerder al geconstateerd dat de kwaliteit van onze managers ronduit slecht is.
(Nederland ergert zich aan slecht management!)
Omdat we deze groep leidinggevenden niet aanleren om te gaan met normaal menselijke arbeidsverhoudingen, produceren ze bergen “menselijk afval”. Het ontbreekt hen aan goede sociale en communicatieve vaardigheden immers.
In plaats van praktische maatregelen, om te komen tot de ontwikkeling van pro-actief personeelsmanagement, wordt het management van bedrijven de gelegenheid geboden dit te omzeilen. Namelijk door verzuim- en arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.
En van verzekeringen wordt, hoe dan ook, procentueel misbruik gemaakt!
Even een vlekje wegwerken!
Werknemers die in de relationele sfeer niet goed liggen bij managers, kunnen door middel van pesterijtjes en zogenaamde miscommunicatie relatief eenvoudig geloosd worden.
En na het uitvallen in de functie komt de Arbodienst, of in slechtste geval bij arbeidsongeschiktheid een reďntegratiebedrijf, om de hoek kijken.
De directe verantwoordelijke rondom ons verzuim, in casus altijd de leidinggevende, blijft gevrijwaard van het nemen van zijn of haar verantwoordelijkheid. (Mediation, zo slecht nog niet!)
In plaats van onze managers te laten leren van hun fouten, ontnemen we hen die kans. En hiermee is het cirkeltje rond. Steeds weer blijven velen onder ons vastlopen in hun carričre of stagneert hun loopbaanontwikkeling ernstig.
Hoe deze cirkel te doorbreken?
Dat is afhankelijk van de individuele situatie. Een ding is echter wel duidelijk. Het doorbreken van de cirkel overlaten aan het management of dit laten afhangen van de manager, is per definitie bijna gokken op het verkeerde paard. Wachten totdat het niet langer gaat en dan hopen op hulp, die altijd te laat komt, evenmin.
Eigen initiatief nemen ten aanzien van uw loopbaanontwikkeling of carričre. Daar begint het mee! Dat is zeker!
En mocht u al behoren tot de berg ”menselijk afval”, troost u dan met de gedachte dat het niet aan u lag. Gaat u zeker niet schuldig voelen. "Afval" bent u zeker niet. Wel is het interessant om te kijken hoe u kunt leren van de rol die u hebt aangenomen.
Bedenk: Niet langer deelnemen aan de ziekmakende poppenkast, was werkelijk de enige en juiste uitweg. Proficiat! Het getuigt van een gezonde overlevingsdrang, toch?
(Persoonsgebonden reďntegratiebudget: Een goed alternatief.)
Een reďntegratiespecialist, een loopbaanadviseur, een outplacementdeskundige dan misschien......!?
Loopbaan-ontwikkeling.com
Terug naar Homepage Loopbaanontwikkeling en Carričre.
Reintegratiebedrijf: een kritisch Intermediair artikel.
"Afgedankt!? Afval!? Laat me niet lachen!"
|
