Altijd veel discussie.
De WAO is zeker sinds begin jaren 90 een politiek zeer gevoelige wet. Door werkgevers is de wet lange tijd misbruikt als "oprotregeling" voor ons, als we boventallig of niet te handhaven waren. En lange tijd was de WAO ook een redelijk gunstige regeling voor ons om onze loopbaanontwikkeling of carrière te beëindigen. Zeker als we het beschouwen vanuit een loonderving oogpunt.

Diverse kabinetten hebben getracht het laatste decennium de WAO wetgeving drastisch aan te passen. Vaak stuitte dit op heftig verzet van vakbonden, maatschappelijke organisaties of politieke oppositie. Doorgevoerde wettelijke wijzigingen waren daarom veel milder dan aanvankelijk aangekondigd.

1 miljoen WAO-ers. Een maatschappelijke tragedie!
Inmiddels zitten we met bijna één miljoen mensen in de WAO. De verzekering is zijn doel ruim voorbij geschoten en dreigt daarmee ook onbetaalbaar te worden. Vandaar dat drastisch politiek ingrijpen nu niet lang meer op zich zal laten wachten. De eerste kleine wijzigingen hebben hun intrede intussen gedaan, vòòr de in 2006 nu beoogde grote wijziging. De kleinere aanpassingen moeten vooral nu de instroom in de huidige WAO beperken.

Op deze site willen we hier geen politiek statement maken met betrekking tot de WAO. Op het Forum nodigen wij u echter van harte uit uw mening te ventileren. Wel willen we ingaan op de praktische omstandigheden van de huidige WAO. En die zijn voor onze verdere loopbaanontwikkeling en carrière, maar ook voor ons persoonlijk, in heel veel gevallen zeer onthutsend.

De praktijk van de WAO.
Wanneer we in de WAO zijn beland, hebben we minimaal één ziektewetjaar achter de rug. We staan al een jaar aan de kantlijn. Vanwege mentale of fysieke problemen was het werken voor ons onmogelijk.

De WAO keuring wordt verricht door keuringsartsen van het UWV. Hierbij wordt getracht zo objectief mogelijk te bepalen in hoeverre we arbeidsongeschikt zijn voor het werk waarvoor we uitgevallen zijn en in hoeverre dit bij ons tot inkomensverlies gaat leiden. Vandaar ook dat er sprake is van een percentage bij arbeidsongeschiktheid.
Dit percentage wordt bepaald door een arbeidsdeskundige van het UWV en kan variëren van minder dan 15% tot aan 100%. Er wordt ook een relatie gelegd met functies waarvoor we nog wel voldoende arbeidsgeschikt zijn en dat geeft dan vaak veel hilariteit.(Denk aan bonsai-boompje kweker)

Incasseren en nog eens incasseren.
Het is dan ook de zoveelste extra psychische belasting die we krijgen te slikken als gevolg van ons WAO stempel. Want let wel: We zijn het afgelopen jaar al diverse keren gemangeld. Onze vroegere collega’s kennen ons amper meer. Onze functies worden intussen al lange tijd waargenomen door vervangers. We zijn langzaam in de vergetelheid aan het raken. Dit is dus extra pijnlijk en vernederend.

Integratie of reïntegratie?
Omdat we nog een dienstverband hebben met onze werkgever, wordt onderzocht de arbeidsintegratie (in welke aangepaste functie zouden we terug kunnen keren bij onze huidige werkgever?) dan wel arbeidsreïntegratie.(in welke functies zouden we kunnen gaan werken bij een nieuwe werkgever?) Al deze omstandigheden, beslissingen en procedures gaan ons andermaal niet in de koude kleren zitten.
Reintegratiebedrijf: Hulp die te laat komt!

Arbeidshandicap en wet REA.
Voor de wet zijn we nu ook arbeidsgehandicapten. En dat betekent dat we REA gerechtigd zijn. Kort door de bocht: Stimuleringsregelingen of trajecten om onze loopbaanontwikkeling of carrière weer op de rails te krijgen.
Bijvoorbeeld dat werkgevers subsidies ontvangen als ze ons als WAO-er een dienstverband aanbieden. Minder of geen premies voor ziektewet hoeven te betalen, dat er om- of bijscholingsbudgetten beschikbaar komen of subsidies voor aanpassingen van de werkplek.

Bezuinigen!
Zo op het oog zijn het prima regelingen. De laatste jaren zijn ze wel behoorlijk uitgekleed. Als doelgroep waren we wel bijzonder duur aan het worden voor de samenleving.(Maar door de regelingen bijzonder winstgevend voor commerciële reïntegratiebureaus.)
(Commerciële Reïntegratiebureaus. Nader onder de loep!)
Bulkreintegratie! Lees ook dit Intermedair artikel.

Maar ook werkgevers maakten andermaal misbruik van ons als WAO-ers. (Eindeloze proefplaatsingen op kosten van het UWV, geen risico's bij ziekte of hernieuwde uitval.) Elke wetgeving heeft zijn mazen en elke maatregel een grijs tussengebied. Sommigen weten daar altijd haarfijn van te profiteren.

Het WAO stigma. We zijn kneusjes en profiteurs!
Als arbeidsgehandicapte hebben we echter een veel groter probleem. Namelijk het stigma van de WAO. En dit is werkelijk een bedreiging voor onze verdere loopbaanontwikkeling en carrière. Voor onze omgeving zijn we getekend; We zijn kneusjes! Of soms nog erger; Profiteurs! Natuurlijk wordt dit niet rechtstreeks tegen ons gezegd. Maar voelen doen we het des te meer!

In de WAO......eerder dood!
Een aanzienlijk percentage onder ons WAO-ers gaan op de lange duur letterlijk dood aan de stempel van de WAO! Wetenschappelijk onderzoek heeft dat aangetoond. We verwijzen hier naar de inaugurele rede van JW Groothof aan de Universiteit van Groningen in 2002 toen hij de leerstoel betrad van arbeid en gezondheid. JW Groothof "Ga terug naar af...."

U wilt meer lezen van JW Groothoff en zijn vakgebied:

Sociale geneeskunde of public health

of
Medische sociologie
Aakster, C.W.

Weer afhankelijk.....?
Als WAO-er zijn we geneigd ons afhankelijk op te stellen van onze reïntegratiecoaches van de reïntegratiebedrijven. Als WAO-er worden we namelijk door de arbeidsdeskundige van het UWV na verloop van tijd doorverwezen naar een reïntegratiebedrijf.

Omdat we eindelijk weer een kans lijken te hebben op arbeidsreïntegratie dreigen we te vallen in een volgende valkuil. We neigen onze zelfbeschikking en regie uit handen te geven aan onze reintegratiecoach.
We gaan achter over leunen en worden passief en hierin schuilt het risico dat onze verdere loopbaanontwikkeling of carrière een speelbal wordt van bureaucratie en persoonlijke willekeur.

PRB en IRO-regeling! Goede zaak!
Nieuwe regelingen waarin onze zelfbeschikking geregeld is bieden perspectief. We denken dan aan een Individuele Reïntegratie Overeenkomst (IRO) of Persoonsgebonden Reïntegratiebudget (PRB) zoals die per juli 2004 ingegaan zijn. Hierdoor kunnen we wel zelf onze verdere loopbaanontwikkeling en carrière een vervolg geven!
(Als WAO-er zelf op weg naar werk!)